ابداع راهکار نوین در مدیریت پسماند: راه‌اندازی دیتاسنتر با ۲۰۰۰ گوشی هوشمند بازیافتی

وقتی 50 گوشی جای یک سرور را می‌گیرند

شاید شگفت‌انگیزترین بخش این پژوهش، نتایج عملکردی آن باشد. بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد بین 25 تا 50 گوشی قدیمی می‌توانند توان پردازشی مشابه یک پردازنده سروری دو سوکته را ارائه دهند. نکته جالب‌تر اینکه پژوهشگران اعلام کرده‌اند پردازنده برخی گوشی‌های هوشمند تنها سه‌ساله در آزمون‌های تک‌هسته‌ای SPEC حتی از برخی پردازنده‌های مورد استفاده در سرورهای مدرن نیز امتیاز بالاتری کسب کرده‌اند.

البته این موضوع به معنای سریع‌تر بودن یک گوشی نسبت به یک سرور کامل نیست. سرورها همچنان از نظر تعداد هسته‌ها، ظرفیت حافظه، قابلیت ارتقا و توان پردازش موازی در سطحی کاملاً متفاوت قرار دارند. با این حال، نتایج نشان می‌دهد تراشه‌های موبایل مدرن بسیار قدرتمندتر از چیزی هستند که بسیاری از کاربران تصور می‌کنند.

دیتاسنتری با 2000 گوشی هوشمند

پژوهشگران تنها به آزمایش‌های محدود اکتفا نکرده‌اند. آن‌ها محاسبه کرده‌اند که یک کلاستر متشکل از حدود 20 گوشی قدیمی می‌تواند بار کاری مورد نیاز یک درس دانشگاهی با بیش از 75 دانشجو را مدیریت کند.

بر همین اساس، تیم تحقیقاتی اکنون قصد دارد یک مرکز داده محلی متشکل از حدود 2000 گوشی هوشمند راه‌اندازی کند؛ زیرساختی که بتواند هم‌زمان از بیش از 100 کلاس دانشگاهی پشتیبانی کند.

چنین راهکاری علاوه بر کاهش هزینه‌های خرید سرورهای جدید، نیاز به استفاده از سرویس‌های ابری را نیز کاهش می‌دهد. موضوعی که می‌تواند برای دانشگاه‌ها، مراکز آموزشی و سازمان‌های کوچک با بودجه محدود اهمیت زیادی داشته باشد.

آیا گوشی‌ها جای سرورها را خواهند گرفت؟

البته باید اشاره کنیم که در بخش جمع‌بندی این پژوهش، محققان تأکید می‌کنند که هدف این طرح، رقابت با مراکز داده عظیم یا شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی نیست. غول‌هایی مانند گوگل، مایکروسافت یا متا همچنان به سخت‌افزارهای تخصصی، سرورهای قدرتمند و شتاب‌دهنده‌های پیشرفته نیاز خواهند داشت.

مدیریت هزاران گوشی، تأمین قطعات یدکی، پایداری طولانی‌مدت و قابلیت اطمینان نیز چالش‌هایی هستند که در یک زیرساخت مبتنی بر گوشی‌های قدیمی وجود دارند.

با این حال، برای بسیاری از کاربردهای سبک‌تر، پروژه‌های آموزشی، پژوهش‌های دانشگاهی و سرویس‌های محلی، چنین راهکاری می‌تواند جایگزینی بسیار ارزان‌تر و پایدارتر از خرید سخت‌افزارهای جدید باشد.

جان دوباره برای سخت‌افزارهای فراموش‌شده

این نخستین باری نیست که پژوهشگران به دنبال استفاده مجدد از گوشی‌های قدیمی می‌روند. در سال‌های اخیر پروژه‌های مختلفی از تبدیل موبایل‌های بازنشسته به «مینی دیتاسنتر» گرفته تا سامانه‌های پایش محیطی و حتی تجهیزات تحقیقاتی زیر آب معرفی شده‌اند.

این موضوع یک واقعیت مهم را یادآوری می‌کند؛ بسیاری از گوشی‌هایی که کاربران آن‌ها را قدیمی و از رده خارج می‌دانند، هنوز از نظر توان پردازشی فاصله زیادی با پایان عمر واقعی خود دارند.

شاید در آینده نزدیک گوشی قدیمی داخل کشوی خانه شما دیگر یک وسیله بلااستفاده نباشد؛ بلکه بخشی از یک سرور، یک کلاستر پردازشی یا حتی یک دیتاسنتر کوچک باشد که مأموریت تازه‌ای را آغاز کرده است.